MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/238 E., 2016/161 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2025/1320 Esas, 2025/18935 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2025 tarihli ve ... sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen yasal süre içerisinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını gece vakti işlediğinden ve bu doğrultuda sanığın üzerine atılı suçlara ilişkin zamanaşımı sürelerinin dolmadığından bahisle, buna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik cezalara hükmolunmasının karşı temyiz olmadığından eleştiri konusu yapılarak hükümlerin onanması gerekirken, yazılı şekilde bozma ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğuna ilişkindir.
II. GEREKÇE
Suç tarihinde, katılan ...'in, ... İli ... İlçesi ... Beldesi ... Mahallesinde bulunan iş yerine, pencere korkuluk demirlerinin zorlanıp eğilerek girilip içeriden 250,00 TL para, 2.000,00 TL değerinde çeşitli markalarda sigara ve 10 adet yarım kg'lık çayların çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanık ...'ın, ... Cumhuriyet Başsavcılığında 17.11.2013 tarihinde savcı huzurunda verdiği ifadesinde özetle, ...'e geldiklerinde ... yazısını gördüğünü, bu sırada saatin 23.00 olduğunu, burada bir çeşmenin yanında durduklarını, yakında bulunan bakkala aralı bulunan demir parmaklıklarının altından girdiğini, sigaraları aldığını, araçla ... yoluna çıkıp ... köyüne gittiklerini, burada nişanlısının evine giderek bir süre kaldığını ve ... köyünden de saat 02.00'da ayrıldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği ve buna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.12.2012 tarihli ve 2012/1247 Esas, 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı Kanun'un 143, 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen “Suçun gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâlleri olması nedeniyle bu durum, aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/4 ve 67/4. maddelerine göre sanık için hesaplanan 15 yıllık olağan ve 22... aylık olağanüstü zamanaşımının dolmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 1 43... /4. maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik cezalara hükmolunmasının, temyiz incelemesine konu hükümler aleyhine temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığı belirtilmek suretiyle anılan hükümlerin onanmasına karar verilmesi gerekirken, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin yazılı şekilde bozulmasına ve sanık hakkında bu suçlardan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2025/1320 Esas, 2025/18935 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/238 E., 2016/161 K. sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, İtirazname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.