(743 S. K. m. 152) (818 S. K. m. 514)
Dava: B.B. vasisi H.B. tarafından L.B. aleyhine açılan tapu iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda verilen yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Karı, koca esasen birbirine bakıp gözetmekle yükümlü olduğu için bu maksatla yapılan ölünceye kadar bakma sözleşmeleri geçerli olmamakla beraber, bakma görevinin sınırını zorlayacak şekilde özlü bakıma muhtaç eşin, diğerine bakıp gözetme kaydıyla temlikte bulunması caiz ve mümkündür.
B.B. yatalak olup, eşine ölünceye kadar bakma şartıyla dava konusu taşınmazları temlik etmiştir. Toplanan delillerden, kadının on yıl sözleşme ile yükümlendiği borcu tamamıyla yerine getirdiği, sonradan B.'in davalı karısına devamlı surette hakaret etmesi ve husuzsuzluk çıkarması yüzünden evi terk etmek zorunda kaldığı, ancak adam tutup bütün masraflarını da vererek davacının bakımını gereği gibi yerine getirdiği anlaşılmıştır. Davacı tanıklarının sözleri az önce açıklanan durumun aksini kabule yeterli ve elverişli bulunmamıştır. Eşler, esasen birlikte oturma zorunda oldukları gibi (M.K. 152) ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi de davalıyı davacı ile birlikte oturmaya mecbur kılmakta ise de (B.K. 514) temlikte bulunan kişinin kusurlu tutum ve davranışı bakma yükümlüsü için birlikte oturmayı tahammül edilmez hale getirdiği cihetle davalı kadının ayrı bir evde oturmak suretiyle bakıp gözetme görevini yerine getirmiş olmasında sözleşmeye aykırılık söz konusu olamaz. Bu bakımdan davanın reddi gerekirken ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA 15.1.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy