(743 S. K. m. 132)
Dava: M.A. tarafından karısı D.A aleyhine açılan boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda tarafların boşanmalarına dair verilen yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki davalı tarafından istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden adına vekili Av. Selahattin Yüksel geldi. Tebligata rağmen karşı taraf adına kimse gelmedi. Gelen avukatın konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Dosyadaki kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: İhtar isteğinde bulunan koca, bir aylık süre içerisinde eşinin davete uyacağını gözeterek evi, onun içeriye girip oturacağı şekilde hazır bulundurmakla zorunludur. Onun için bu bir aylık sürede ya bizzat evde bekleyecek ya evde adam bekletecek yahut kadına anahtarı alacağı yeri bildirecek ve anahtarı da söylediği yerde bırakacaktır. Kocanın işçi olması, geçimini sağlamak için çalışmak zorunda bulunması gibi mazeretler kanunen korunmaya değer olmadığı gibi, az önce açıklanan şekilde işlem yapmaya engel de değildir. Hal böyle iken, kocanın eşi için eve gelme zamanı seçmesi ve yukarıda yazılanlara riayet etmemiş olması itibariyle ihtar hukuki sonuç doğurmaz. Kaldı ki, kadın buna rağmen iki defa eve gelmiş, fakat kapıyı kapalı bulmuştur. Öte yandan davacının, daha önce açtığı boşanma davalarının reddedilmiş olması karşısında samimi bir arzu ile eşini eve çağırmadığının kabulü lazımdır. Zaten eve dönüş için yolluk gönderilmemiş olması da bu niyetin ayrı bir görüntüsünden ibarettir. Öyle ise davanın reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA ve duruşma için takdir olunan Bin lira vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine 02.07.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy