(743 S. K. m. 490)
Darüşşafaka Cemiyeti ile Hatice Selma A. ve arkadaşları aralarındaki vasiyetname geçerliğinin tesbiti davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki davacı tarafından istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, Noter tarafından Sulh Hakimine tevdi edilen(verilen) ve Mahkemede kaybolan el yazısı ile vasiyetnamenin geçerli olduğunun tesbitine ilişkindir.
Gerçekten elde olmayan sebeplerle vasiyetname ortadan kalkabilir. Yangın, su baskını, deprem ve benzeri haller yüzünden yok olabilir; far çeşitli kurt ve böcekler tarafından kemirilip parçalanabilir; ya da kas ten bulunduğu yerden alınıp yok edilebilir; hatta vasiyet eden yanlışlıkla ve farkına varmadan yırtabilir, işte bütün bu ihtimaller gözetilerek Medenî Kanunun 490. maddesi ile vasiyete geçerlik vermek ve vasiyet edenin arzularını yerine getirmek imkânı sağlamıştır.
Vasiyetnamenin içinde yazılı olanlar ve şekil yönü usulün 294. maddesi gereğince her çeşit delille ispatlanabilir. İlmî ve kazai içtihadı da bu doğrultudadır.
Vasiyetnameyi açan Sulh Hakimi İsmet A. tanık olarak verdiği ifadesinde: Dava konusu vasiyetnamenin Sulh Hakimi olarak kendisi tarafından açılıp okunduğunu, vasiyetnamede vasiyetçi Hatice Samiye M. nın imzasının bulunduğunu, vasiyetnamenin 3 Nisan 1951 tarihi taşıdığını, vasiyet edenin, mal varlığının tümünü Darüşşafaka cemiyetine bıraktığını, vasiyetnamede düzenleme yerinin bulunduğunu müşahede ettiğini ve hazır bulunan avukatların da vasiyetnamedeki yazının vasiyetçinin el yazısı olduğunu ifade eylediklerini, Vasiyetname anılırken mirasçılardan Feride, Belkıs, Selma, Süheyla ile Seniha vekilleri Av. Gönül Çavdar'ın hazır bulunduklarını beyan etmiştir.
Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1972/162 sayılı dosyasının 18.10.1972 günlü oturumuna ilişkin tutanakta: Hatice Samiye Morkaya tarafından elyazısı ile düzenlenen 3 Nisan 1951 tarihli vasiyetnamenin imzalı olduğuna, vasiyetnamenin açılması sırasında mirasçılardan Feride, Belkıs, Selma, Süheyla ve Semiha ile vekili Av. Gönül Ç.'ın hazır olduklarına işaret edilmiş, herhangi bir itirazlarının tutanağa geçmediği görülmüştür. Esasen davalılar vekili Av. Eltaf K. ve Av. Ömer V. 2.4.1975 günlü oturumda Hakim İsmet A.'nun ifadesine itirazları olmadığını, vasiyetçinin vasiyeti düzenlediği sırada ehil olduğuna itirazları bulunmadığını ifade etmişlerdir. 21.6.1974- günlü oturumda ise davalı Fatma vekili davaya karşı bir itirazı bulunmadığını açıklamıştır.
Tutanak sırasında hazır bulunan Zabıt Katibi tutanağın doğruluğunu duruşmada tanık olarak söylemiş, toplanan öteki deliller de iddiayı destekler nitelikte bulunmuştur.
Vasiyetname elde olmayan sebeplerle yok olduğuna göre, yeterince güçlü delil bulmak, özellikle yazı uygulaması yapmak imkânsızlığı açıktır. Onun için her çeşit emmareye, karineye ve hayat deneylerine dayanılarak delillerin değerlendirilmesi gerekir. İşte bu ölçüler içinde toplanan deliller, el yazısı ile vasiyetnamenin şekil şartlarının yerinde olduğunu kabule yeterlidir. Öte yandan mal varlığının tümünün Darüşşafaka Cemiyeti'ne vasiyet edildiği ve vasiyetçinin ehil bulunduğu gerçekleşmiştir. Öyle ise vasiyetnamenin geçerliğinin ve böylece Hatice Samiye M. nın mal varlığının tamamının Darüşşafaka Cemiyetine vasiyet edildiğinin tesbitine karar verilmesi gerekir. Buna rağmen takdirde yanlışa düşülerek davanın reddedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA ve duruşma için takdir olunan Bindörtyüz lira vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine 31.01.1977 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy