(743 S. K. m. 152)
B.Ş. ile T.O. arasındaki nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davalının yurt dışında aldığı ücret, nafaka için etken ve ölçü kabul edilemez. Çünkü yurt dışında verilen ek ücret, paranın satın alma gücünün o yere intibakını ve memuru orada memleketini uygun şekilde temsil edip yaşamasını sağlamak için verilmektedir. Bu bakımdan Türkiye'deki aylık veya ücretin hükme esas tutulması gerekir.
Davalının gerçek aylığı, bugünkü geçim şartları, çocuğun yaşı ile ananın da nafaka vermekle yükümlü olması gözetildiği takdirde ayda 900 lira nafaka verilmesi uygun olur. Öyle ise nafakanın ayda 900 liraya yükseltilmesi gerekir. Bu yönün düşünülmemiş olması Usul ve Kanuna aykırıdır.
Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy