(743 S. K. m. 619)
Rabia ve arkadaşları ile Halit arasındaki karşılıklı tenkis ve tazminat davasının bozmadan sonra yapılan muhakemesi sonunda verilen hüküm Rabia ve arkadaşları tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Ana - babası ile birlikte yaşayan ve karşılığında (ivazından) açıkça vazgeçmesi kendi emeğini ve gelirin aileye tahsis etmiş bulunan reşit evlat, terekenin taksimi sırasında uygun bir tazminat isteyebilir (MK. 610). Davacı, dava dilekçesinde açıkça miras bırakan babanın ölümünden sonra aileye destek olduğunu, gelirini ve emeğini onlara harcayıp tahsis ettiğini ileri sürmüştür. Şu durumda MK. nun 610 maddesinin öngördüğü tazminattan söz edilemez. Öyle ise Halitin davasının reddi gerekirken nitelemede yanlışa düşülerek yararına tazminata hükmedilmesi ve bunun terekenin borçları arasına katılmış olması usul ve kanuna aykırıdır.
Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA 09.04.1979 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy