(743 S. K. m. 244)
Dava: Demir Ali ile Nuray arasında nesebin reddi davasının kayyım Şadiye'nin huzuriyle yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hüküm temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki davacı tarafından istenilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava: Kadının gebe kaldığı zamanda tarafların ayrılığına karar verildiği sabit olduğu takdirde koca, nesebin reddi davasında delil göstermek yükümlülüğünden kurtulur. İspat yükü kadına düşer ( MK.m.244/1 ).
Olayda ayrılığa karar verilmiş, hüküm 13.7.1973 gününde kesinleşmiş ve çocuk ise, işbu karardan yani eşlerin ayrı yaşamaya başladıktan sonra ana rahmine düşmüştür.
Açılan boşanma davası, ayrılık kararından sonra eşlerin hiçbir suretle birleşmedikleri olgusuna dayanmakta olup, şu durumda davalı kadın, çocuğun, kocası ile ilişkisinden doğduğunu ispatla yükümlüdür. Oysa davalı böyle bir iddia şöyle dursun aksine, çocuğun Arif adındaki kişi ile cinsi ilişkilerinden doğduğunu beyan etmiştir. Dosyadaki işbu beyanın aksine bir delil yoktur.
Her ne kadar kayyım, nesebin reddedilmesine karşı çıkmış ise de, ananın beyanını değerden düşürecek delil göstermemiştir.
Öyle ise istek doğrultusunda nesebin reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeksizin ve değerlendirmede yanılgı sonucu davanın reddedilmesi Usul ve Kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple ( BOZULMASINA ), oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy