(743 S. K. m. 132) (1086 S. K. m. 91)
Dava: (V.Y.) ile (G.Y.) arasındaki boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Terk sebebiyle açılan boşanma davasının yargılaması sırasında, kocanın (eşinin eve dönmesi halinde onu eve kabul edeceği) yolundaki beyanı boşanma davasından vazgeçme niteliğinde sayılamaz. Zira, şarta bağlı vazgeçme geçerli değildir. Davacının yukarıda belirtilen sözleri, onun davalıyı eve davet etmesinde ne derece iyi niyetli olduğunu göstermeye yöneliktir. Öyle ise mahkemece, isteğin esası hakkında toplanan delillere göre karar verilmesi gerekirken, davacının yargılama sırasında tutanağa geçen sözlerine yanlış anlam verilerek, davacının davasından vazgeçtiğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmesi Usul ve Kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, oybirliği ile karar verildi.
(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy