(743 S. K. m. 292)
Dava: Orhan kayyımı Kazı mile Ömer ve Fehime arasındaki babalık davasının yapılan muhakemisi sonunda verilen hüküm davalı tarafından temyiz evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Evlenmeleri yasak olan yakın akrabaların birleşmelerinden meydana gelen çocuklara fücur mahsulü çocuk adı verilir. Gerçekte bu kişiler, tamamen kusursuz ve masum olmalarına rağmen, toplum onlara iyi gözle bakmamakta ve zaman zaman da horlamakta, ana-babalara duyulan hıncı onlardan almaya çalışmaktadır. İşte kendilerinin doğum olayında hiçbir kusur ve katkıları olmamasına rağmen sırf toplumu tatmin etmek için ve özellikle annenin yararının kişiler yararına üstün tutacağı yolundaki genel ilkeyi gözeten kanun koyucu, fücur mahsulü çocukların tanınmasını yasaklamış (MK. 292) bulunmaktadır. Babalık davasında da az önce açıklanan ilkenin dışına çıkmak mümkün değildir. Yani fücur ürünü çocukların; gerek bütün neticeleriyle, gerekse tabii babalıklarına karar verilemez. Bu itibarla davanın reddi gerekirken açıklanan yönler gözetilmeden tabii babalığa karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple (BOZULMASINA), 28.4.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy