(743 S. K. m. 137, 143/2, 144)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm nafaka, tazminat ve yargılama giderleri yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Boşanmaya neden olan olaylarda kocasına kavat diye hakaret eden davacı da kusurludur. Medeni Yasanın 143/2. maddesi koşulları oluşmadığından manevi tazminat talebinin reddi gerekirken kabulü yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
3- Boşanma davası incelenirken Medeni Kanunun 137, 143 ve 144. maddelerine dayanılarak hükmolunan tazminat ve nafaka istemleri boşanmanın fer'i niteliğinde olup ayrıca harç ve vekalet ücretine tabi değildir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.09.1996 tarihli ve 2-331/628 sayılı; Yargıtay İkinci Hukuk Dairesinin 11.01.1996 tarihli ve 13618/186 sayılı, 16.11.1998 tarihli ve 10394/122/1 sayılı kararları). Bu yön gözetilmeden sadece boşanma ile ilgili olarak maktu vekalet ücretine hükmolunması gerekirken, davalı koca aleyhine hükmolunan tazminat ve nafaka üzerinden ayrıca vekalet ücreti yüklenmesi doğru bulunmamıştır.
Sonuç: 1- Hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu kesimlerinin1, bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA,
2- Hükmün 2. ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 02.12.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy