(743 S. K. m. 143)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm tazminat, nafaka ve kişisel münaseet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin dışında alan temyiz itirazları yersizdir.
2- Çocukla velayet kendisine verilmeyen taraf arasında kişisel ilişki kurulurken, babalık veya analık duygularının tatmini yanında küçüğün bedeni ve fikri gelişmesine özen gösterilmelidir. Kurulacak ilişki infazda güçlük çıkartmayacak, yeni ihtilaflar yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Tarafların ayrı şehirlerde oturdukları toplanan deliller ile sabittir. Bu ölçüler içinde baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki yetersizdir. Açıklanan ilkeler çerçevesinde kişisel ilişki kurulmalıdır. Bu hususun dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırıdır.
3- Medeni Kanunun 143/2. maddesinde ifadesini bulan manevi tazminat, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihte muayyen ve muaccel hale gelir. Bu tarihten geçerli olacak şekilde faize hükmedecek yerde, dava tarihi esas alınarak hükmün kurulması da isabetsizdir.
4- Boşanma davası sırasında istenilen maddi ve manevi tazminat ile her türlü nafaka boşanmanın ekini (fer'isini) teşkil eder. Bu istekler harca tabi olmadığı gibi, kabul ve reddedilen bölümleri için vekalet ücreti takdir edilemez. Mahkemece kadın yararına takdir edilen manevi tazminat ile yoksulluk nafakası için kocadan (dvalıdan) vekalet ücreti alınması da yerinde değildir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeplerle velayet, faiz ve vekalet ücreti yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin ise ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 10.2.1999
Full & Egal Universal Law Academy