(743 S. K. m. 264, 272, 274, 275) (765 S. K. m. 191, 491, 503)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: "Karı kocadan birinin vefatı halinde, velayet, sağ kalana.... ait olur." (MK. md. 264) "Velayeti haiz olan ana ve (veya) baba, yeniden evlenmişse, icap ettiği halde çocuğa bir vasi tayin edilir" (MK. md. 275). Öte yandan "velayeti ifadan aciz veya mahcur olan, yahut nüfuzunu ağır surette suistimal eden veya fahiş ihmalde bulunan ana ve babadan, hakim, velayet hakkını nez edebilir.." (MK. md. 274). Davalı, babanın 14.9.1991. de ölümünden sonra 14.10.1993 de evlenmiştir. Davalının evlendiği kişinin Türk Ceza Kanununun 503, 491 ve 191. maddesini ihlal sebebiyle bir çok mahkumiyetinin olduğu dosya arasındaki resmi kayıtlarla bellidir. 20.2.1984 doğumlu ve mümeyyiz olan küçük Esin'in üvey babası hakkındaki tanıklarca da doğrulanan beyanlarını samimi kabul etmek gerekir. Diğer yandan davalı annenin yeni evlendiği kişinin küçüğe karşı davranışlarını hoş gördüğü; babanın ölümünden sonra da çok uzun süreli çocuğu davacı yanında bırakarak velayet hakkının kullanılmasında ağır ihmalde bulunduğu dosya içeriğinde bulunan şahadatle subuta ermektedir. Medeni Kanunun 275. maddesindeki koşulları aşan bir düzeyde Medeni Kanunun 274. maddesi şartları oluştuğu halde, yetersiz gerekçe ile istemin reddi doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş gerekli geçici tedbirleri (MK. md. 272) alarak davalının velayetinin nez'i ile, çocuğa bir vasi tayini (MK. md. 274) için evrakı sulh hakimine göndermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 27.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy