(743 S. K. m. 254)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Küçükler velayet hakkı sahibi olup olmadığına bakılmaksızın ana-babanın onayı ile evlatlık olabilirler. (MK. md. 254). Ana kural böyle olmakla beraber, kim olduğu nerede bulunduğu uzun süreden beri bilmeyen ya da sürekli temyiz gücünden yoksun olan veya velayetin kaldırılmasını gerektirecek ölçüde çocuğu ile ilgisiz olan, ana-baba için genel kural uygulanmaz. (MK. 254/a) Boşanma dosyası ve kesinleşen boşanma kararı ile babanın eşine çocuklarına bakmadığı, ev reisliği hakkını kötüye kullandığı bu nedenlerle çocukların annenin velayetine verildiği anlaşılmaktadır. Çocuğun evlatlığa verilmesine karşı çıkan baba evlilik süreci içinde çocuklarına bakmamıştır. Nafaka vermeyi kabul etmemiş, nafaka verme imkanın bulunmadığını açıklamıştır. O halde babanın onay verme hakkını kullanırken iyi niyetle hareket ettiğinden söz edilemez. Herkes haklarını kullanırken iyi niyet kurallarına uymakla yükümlüdür. (MK. 2) Hakkın kötüye kullanılması hukuki sonuç doğurmaz. Babanın onay verme hakkını kötüye kullandığı kuşkusuzdur.
Bu nedenlerle, çocuğun evlatlığa verilmesinde yaran bulunup bulunmadığının araştırılarak çocuk yararına olacak şekilde hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden salt babanın onay vermemesi sebebiyle izin isteğinin reddi yasal kurallara aykırıdır.
Sonuç: Hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 22.05.2000
Full & Egal Universal Law Academy