(743 S. K. m. 137, 152, 162) (1086 S. K. m. 74, 438)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Medeni Kanunun 137. maddesi uyarınca boşanma davası sırasında hakim muhtazi tedbirleri o dava sürdükçe geçerli olmak üzere olur. Davacı; boşamadan bağımsız, Medeni Kanunun 152, 162/son maddesine dayanarak nafaka isteğinde bulunmuştur. Her dava açıldığı günkü şartlarına tabidir. Öte yandan hakim istekten fazlayı hükmedemez (HUMK.74). Bu dava tarihinden geçerli olacak şekilde nafaka takdiri gerekirken boşanma davasının açıldığı gün esas alınarak nafaka verilmesi isabetsizdir. Ancak yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 438/7. maddesi uyarınca; hüküm fıkrasının birinci paragrafındaki (boşanma davasının açıldığı 12.2.1999 tarihinden) ibaresinin metinden çıkartılmasına, yerine (dava tarihi olan 01.08.2000 tarihinden) sözcüğünün yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilerek, diğer kısımlarının ise 1. bentteki sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. 09.04.2001 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy