(743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden İ. H. S. ile vekili Av. K.. A.. ve karşı taraf vekili Av. A.. F.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşüldü.
Karar: Davacının köpek yetiştirme nedeniyle rahatsız olduğu kanıtlanamadığı gibi köpek yetiştirme olayından sonra evlilik uzun süre devam etmiştir.
Medeni Kanunun l34/1-2 nci maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanunun l34/l maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçeyle boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 250.000.000 lira vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 30.04.2002
KARŞI OY
Davacının ısrarlarına rağmen davalının evde köpek besleyip bulundurmayı yaşam biçimi haline getirdiği, davacıya sen gidersin köpek evde kalır namussuz ahlaksız diyerek küçük düşürücü konuşmalar yaptığı sabittir. Kusurlu olduğu açıktır. Bu hal evlilik birliğini temelden sarsar. Mahkemenin boşanma kararı onanmalıdır. Sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum. (¤¤)