(4721 S. K. m. 195, 197) (4722 S. K. m. 9)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsımı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- 4722 sayılı yasanın 9. maddesi Türk Medeni Kanununun evliliğin genel hükümlerine ilişkin düzenlemelerinde bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce kurulmuş olan evlilikler hakkında da uygulanacağını hükme bağlamıştır. Tarafların, mahalli örfe göre 2000 yılı Ağustos ayında düğün yaptıkları, o tarihten, resmi nikahın yapıldığı 21.5.2001 tarihine kadar. Davalının annesi, babası ve kardeşleriyle birlikte oturdukları evde nikahsız karı-koca hayatı yaşadıkları tartışmasızdır. Resmi nikahın yapıldığı 21.5.2001 tarihine kadar olan bu dönemde arada resmi evlilik bulunmadığı için evlenmenin genel hükümleri söz konusu olmaz. Bu dönemde kocanın ayrı ve bağımsız ev temin etme yükümlülüğü söz konusu edilemez. Ne var ki, resmi nikahın yapılmasının hemen akabinde davacının kocasıyla oturdukları evi terk ederek baba evine geldiği anlaşılmaktadır. Davacının babası Mustafa, .... kızım dövülmüş olarak eve geldi. Boğazında da yara vardı. Can güvenliğim yok.... diyerek gitmeyeceğini söyledi demiştir. Diğer davacı tanığı Nevzatın beyanı da aynı yöndedir. Davalı tanıkları ise .... davacının babasının evine gittikten sonra bir daha dönmediğini söylemişlerdir.
Mahkemece, 10.7.2001 tarihli oturumda davalıya bağımsız ev açması ve bu eve eşine davet etmesi husus ihtar edilmiş, davalı bunun üzerine noter kanalıyla davacıya eve dön ihtarı göndermiş, ihtarda herhangi bir süre tayin etmemiştir.
Dava, .... davacının müstakil eve davet edilmesine rağmen, davete icabet etmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Davacının talebi, 4721 sayılı Medeni Kanunun 197. maddesine dayanan ayrı mesken edinmeye izin verilmesi ve iaşesi için nafaka isteğine ilişkindir. Davacı, yasanın 195. maddesi uyarınca kocanın vazifeleri konusunda ihtar edilmesini istemiştir. O halde, isteğin 197. madde kapsamında bulunduğu gözetilerek, ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlayan davacı yararına nafaka takdir edilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazların ise reddine, temyiz peşin harcının yatıranı geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy