(4721 S. K. m. 164) (743 S. K. m. 132)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyaya alınan Askerlik Şubesinin yazısında, davacı kocanın 23.2.2000 tarihinde er olarak askere sevk edildiği, 23.8.2001 tarihinde terhise tabi olduğu bildirilmiştir.
Koca, askerde iken vekili vasıtasıyla 4.1.2001 tarihinde mahkemeye başvurmak için ihtar edilmesini istemiş, ihtar kararı davalıya 20.1.2001 tarihinde tebliğ edilmiş, terke dayalı boşanma davası 12.3.2001 tarihinde açılmıştır. Kadın, ihtar kararı ile, köyde davacının babasına ait iki katlı evin, taraflara tahsis edilen, terkten önce oturdukları ikinci katına davet edilmiştir.
Davalıya gönderilen ihtar kararında, koca askerden dönünceye kadar davalının geçimi ve iaşesinin nasıl ve ne suretle sağlanacağı davalıya bildirilmemiştir. Mahkemece yapılan keşifte de, evin mefruş halde olmasına rağmen mutfağında herhangi bir yiyecek, içeceğin bulunmadığı belirlenmiştir. Bu durumda davalı eve dönmemekte haklıdır. O halde terke dayalı boşanma davasının reddi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
2-Davalının kendi davasına yönelik temyizine gelince:
Mahkemece; kadının açtığı mütekabil boşanma davası, terk sebebiyle boşanma kararı verildiğinden bahisle konusuz kaldığı belirtilerek, "karar verilmesine yer olmadığına" biçiminde karara bağlanmıştır.
Terke dayalı boşanma davasında verilen boşanma kararı kesinleşmedikçe mütekabil boşanma davası konusuz kalmaz.
O halde kadının davası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi bozmaya gerektirmiştir.
Sonuç:Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. 28.02.2002 (Perş.)
Full & Egal Universal Law Academy