(743 S. K. m. 4, 143/2, 144) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Davacının miktar da belirtilerek açık yoksulluk nafakası istemi bulunmamaktadır. Bu yön gözetilmeden istek dışına çıkılarak (HUMK. m. 74) yoksulluk nafakasına hükmolunması yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
2- Davalının davacıyı dövdüğü, boşanmaya neden olan olaylarda davacının kusursuz olduğu belirlenmiştir.
Medeni kanunun 143/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan hadiseler, kabahatsiz karı veya kocanın şahsi menfaatlerini ağır bir surette haleldar etmiş ise, hakimin manevi tazminata hükmedebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı kadının hiçbir kusurunun olmadığı, karşı taraf ise tam kusurlu olup, kişilik haklarına ağır saldırı teşkil etmektedir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralı (MK. m. 4) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3- Eşya ile ilgili dava yönünden Harçlar Yasasının 30 ve 32. maddeleri gereğince peşin harç noksanının ikmal ettirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Hükmün 1. madde de gösterilen nedenlerle davalı, 2. ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle davacı yararına bozulmasına temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy