(4721 S. K. m. 186, 196, 197) (743 S. K. m. 152, 161, 162)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tedbir nafakası davasının reddine ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kadının nafaka miktarına yönelik temyiz itirazı yersizdir.
2-Toplanan delillere göre kocanın eviyle ilgisiz olup evin giderleriyle ilgilenmediği gerçekleşmiştir. Türk Kanunu Medenisinin 152, 161, 162/ son maddeleri (4721 S. TMK. 186, 195, 197) uyarınca koca karısını ve küçük çocuklarını infakla yükümlüdür. Kadının nafaka istemekte haklı olduğu kanıtlandığından birleşen nafaka davasının kabulü gerekirken reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 2 nolu bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, diğer yönlerin 1. nolu bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 21.04.2003 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy