(4721 S. K. m. 174, 175) (818 S. K. m. 42, 43, 44, 49)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Boşanmaya neden olan olaylarda davacıya (kadına) ağır hakaretlerde bulunan davalı (koca) tam kusurludur.
Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4, BK. 42, 43, 44, 49) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
2-Toplanan delillerden herhangi bir işi ve geliri bulunmayan davacının (kadının) boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları oluştuğu halde kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi doğru olmamıştır.
Sonuç: Temyize konu kararın gösterilen sebeplerle yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 16.04.2003 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy