(4721 S. K. m.. 185, 186, 215, 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Davalının evi terk etmesinden sonra davacının, karısına hediye de almak suretiyle barışmak amacıyla İzmite gittiği tanık ifadelerinden ve dava dilekçesinden anlaşılmaktadır. O halde davacının, tanık beyanlarında geçen olayları hoşgörüyle karşıladığının kabulü gerekir. Terk hukuki nedenine dayalı bir dava da bulunmadığı halde, davanın reddi yerine kabulü yasaya aykırıdır.
2- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. m.186/1) geçimine, (TMK m.185/3) malların yönetimine (TMK. m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK. m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır. O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan kadın yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplere BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 09.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy