(4722 S. K. m. 1) (743 S. K. m. 132)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 4722 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
Ret ile sonuçlanan boşanma davası 25.1.2002 tarihinde kesinleşmiştir. İhtar isteği ise 26.12.2001 tarihinde olup kadının ayrı yaşama hakkının bulunduğu dönemdeki ihtar isteği sonuç doğurmaz. Davacının geçersiz ihtara dayanarak açtığı boşanma davasının reddi gerekirken boşanma kararı verilmesi doğru değildir. Ancak boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış ve yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.
Temyiz nedenine hasren yapılan incelemeye gelince;
Sonuç: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, 17.2.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy