(4722 S. K. m. 1) (743 S. K. m. 134) (492 S. K. m. 30, 31, 32)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra evlilik birliği Malatya'da devam etmiştir.
Medeni Kanun'un 134/1-2. maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanun'un 134/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
2- Maddi tazminat talebi eşya ve araç alımına katkı sebebiyle istenmiş olup, boşanmanın fer'i niteliğinde bulunmadığından ayrıca harca tabidir (Harçlar K. md. 30-32). Harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı halde kesin hüküm oluşturacak şekilde red kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 1 ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy