(4721 S. K. m. 174/2, 182/3 )
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Boşanmaya neden olan hadiselerde davacı ve davalı eşit kusurlu olup, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmadığı halde davalı davacı koca yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
3- Velayeti davacı anneye verilen 28.08.1991 doğumlu küçük Tuğçe dava sırasında baba yanında bulunduğu halde bu husus nazara alınmaksızın küçük için asıl dava tarihi olan 31.01.2003 tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakası takdiri isabetsizdir.
4- Hakim, istem halinde irat biçiminde ödenmesine karar verilen bu giderlerin gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir. ( TMK. md. 182/3) İstek olmadığı halde küçük Tuğçe için takdir edilen nafakanın her yıl %25 oranında artırılarak ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu sair hususların 1. bentte yazılı nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 26.10.2004
Full & Egal Universal Law Academy