(4721 S. K. m. 174) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Davalı A. boşanma ile ilgili kararın temyizinden 20.05.2004 havale tarihli dilekçesi ile vazgeçtiğinden boşanmaya ilişkin temyiz talebinin reddi gerekir.
2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalılar A. ve M.in birleştirilen eşya davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
3 -Davalı A.ın maddi ve manevi tazminattan temyizine gelince;
a) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz talepleri yersizdir.
b) Davacının boşanma davasında Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi uyarınca istediği maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden faiz isteği olmadığı halde talep dışına çıkılarak hükmedilen tazminatlar için kararın kesinleşmesinden itibaren faize karar verilmesi doğru değildir. (HUMK. md. 74) Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın faizle ilgili bölümünün de düzeltilerek onanması yönüne gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda 3/b bentte belirtilen sebeplerle temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının 6. bendindeki karar kesinleştikten sonra olmak üzere yasal faizi ile birlikte sözlerinin hükümden çıkarılmasına kararın bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise 2 ve 3/a bentlerde gösterilen nedenlerle ONANMASINA, davalı A.ın boşanma hükmüne yönelik temyiz isteğinin de 1. bentteki sebeplerle reddine, aşağıda yazılı harcın davalılara yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 09.06.2004 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy