(4721 S. K. m. 169, 185, 186, 215, 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267) (492 S. K. m. 31, 32, 33)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Kocanın maddi tazminat istemi evlilik için yapmış olduğu masraflara ilişkin olup boşanmanın eki niteliğinde değildir. Bu talep harca tabidir. Başvurma harcı alınmıştır. Nispî harç tamamlattırılmadan (Harçlar Kanunu 30-32. mad.) yargılamaya devamla esasa yönelik yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
2- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md. 186/1) geçimine, (TMK md. 185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK. md. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK. 169). O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan kadın yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
3- Davalı kadının birleşen boşanma davası yönünden olumlu olumsuz karar verilmemesi de bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün 1, 2. ve 3. bentlerde belirtilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz yörelerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy