(1086 S. K. m. 381/2, 388)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulunmalarına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Tefhim olunan kısa kararda yoksulluk nafakasının reddine karar verildiği belirtilmesine rağmen, sonradan yazılan gerekçeli kararda yoksulluk nafakası hakkında hüküm kurulmamıştır.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 381/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388. maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir.
Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.4.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 2. bentte gösterilen sebeplerle yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise 1.bentteki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy