(4721 S. K. m. 169, 185, 186, 215, 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267) (492 S. K. m. 30, 32)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan hadiselerde tarafların eşit kusurlu bulunmalarına, yoksulluk nafakası isteği olmaması karşısında davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md. 186/1) geçimine, (TMK md. 185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK. md. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK. 169). O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan kadın yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
3- Davalı kadının maddi tazminat talebi ziynetlere yönelik olup, bu istek boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olmadığından ayrıca harca tabidir. (Harçlar K.M. 30, 32) Bu konuda harcı verilerek usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesi yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2. ve 3. bentlerde yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma dışında kalan temyize konu bölümlerin 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy