MAHKEMESİ : Söke 1. A.H. ( Aile ) Mahkemesi
TARİHİ : 11.10.2005
NUMARASI : 978- 475
DAVA TÜRÜ : Alacak
TEMYİZ EDEN : Davalı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Dava konusu aracın evlilik birliği içerisinde 23.12.2002 tarihinde 12.000.00 YTL. bedelle satın alınıp davalı adına tescil edildiği, davalıya araç alımından kısa süre önce babası tarafından 7000.00 YTL. gönderildiği banka dekontları ve posta havale makbuzlarından anlaşılmış ve bu paranın araç alımında kullanıldığı toplanan delillerle kanıtlanmıştır.
Taraflar daha önce "Mal Ayrılığı Rejimine" tabi iken 01.01.2002 tarihinden itibaren "Edinilmiş Mallara Katılma Rejimine" (TMK. mad. 218- 241 ) tabi oldukları ve bu rejimin boşanma davasının açıldığı 13.06.2003 tarihinde sona erdiği, tarafların boşanmalarına dair kararın 01.06.2004 tarihinde kesinleşmesiyle de ; "Değer Artış Payı Alacağı " ( TMK. mad.227 ) davasının esasının incelenebilme koşulunun gerçekleştiği sabittir.
Edinilmiş mal, her eşin bu mal rejiminin devamı süresince karşılığını vererek elde ettiği mal varlığı değerleridir. ( TMK. 219/1) Mal Rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait bulunan veya bir eşin sonradan miras yoluyla ya da herhangi bir şekilde karşılıksız kazanma yoluyla elde ettiği mal varlığı değerleri o eşin kanuna göre kişisel malıdır. ( TMK. mad. 220/2 ) Değer Artış Payı hesabında "tasfiye tarihi" değerleri esas alınır. (TMK. mad. 227 ) Tasfiye tarihi ise boşanma ile mal rejiminin sona erdiği tarih olmayıp tasfiyeye yönelik davanın karar tarihidir.
Davacı dava dilekçesinde; davalı adına kayıtlı dava konusu aracın tamamının edinilmiş mal olduğunu iddia etmiş ise de; davalının aracın alınmasına kişisel malı olan 7000.00 YTL. lik katkısı göz önüne alınarak değer artış payının yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2007 (Perş.)