MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi
TARİHİ :5.7.2007
NUMARASI :Esas no: 2006/1484 Karar no: 2007/867
Taraflar arasındaki davanın yapılan-muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet, nafakalar ve nafaka artırımı, tazminatlar alacak davası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Davacı-davalı kocanın temyizi yönünden yapılan incelemede;
a- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.c-Kocanın boşanma davası kabul edildiği halde lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi bozmayı gerektirmiştir.
2-Kadının temyizine gelince;
a-Davalı-davacı kadın tarafından açılan ve birleştirilen nafaka artırımına ilişkin dava hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.
b-Davalı-davacı kadının geliri ve mal varlığı bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği boşanmaya neden olan olaylarda hiçbir kusurunun bulunmadığı gerçekleşmiştir. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluştuğu halde yoksulluk nafakası isteğinin kabulü yerine reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
c- Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.d- Davalı-davacı kadının, ziynet ve eşya bedeli davası yönünden tanık Necmiye Karakaya’nın dinlenmesinden açıkça vazgeçmesi yoktur. Bu tanığın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 253 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenilmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekir. Açıklanan bu husus üzerinde durulmadan eksik araştırma ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. maddenin (b) ve (c) bentlerinde gösterilen sebeplerle davacı-davalı koca yararına, 2. maddenin (a), (b) , (c) ve (d) bentlerinde gösterilen sebeplerle de davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı kocanın kadın yararına takdir edilen vekalet ücretine yönelik temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1. maddenin (a) bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Coşkun'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının Sibel'e geri verilmesine iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.01.2009 (Çrş.)
Full & Egal Universal Law Academy