MAHKEMESİ :Eskişehir 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ :28.12.2006
NUMARASI :Esas no:2006/427 Karar no:2006/1054
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar, nafakalar, ziynetler ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı dava dilekçesinde, ziynet eşyalarının aynen iadesini, olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece tefhim edilen kararda ziynetlerle ilgili bedele hükmedildiği halde, gerekçeli kararda ; “ aynen iade, olmazsa bedele ” hükmedilerek, tefhim edilen kararla, gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açmıştır.
# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.
SONUÇ : Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ziynetlerle ilgili kurulan hüküm yönünden BOZULMASINA, bu bentteki bozma sebebine göre davalının ziynetlerle ilgili sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışındaki ve incelenmeyen yönler haricinde kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 06.03.2008 per.