MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ :9.3.2007
NUMARASI :Esas no: 2006/523 Karar no: 2007/260
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı Yahya’nın daha önce Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davası; karısına şiddet uyguladığı, bu nedenle ağır kusurlu bulunduğu gerekçesiyle reddedilerek 17.5.2006 tarihinde kesinleşmiştir.Temyize konu olan boşanma davası ise 25.5.2006 tarihinde davacı Gülsüm tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayanılarak açılmıştır. Önceki davadan itibaren tarafların ayrı yaşadıkları, yeni bir olayın da meydana gelmediği anlaşılmaktadır. Buna göre; boşanmaya neden olan olaylarda davalı Yahya’nın ağır kusurlu olduğu kesinleşen mahkeme hükmüyle sabittir.
* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak *davacı Gülsüm yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen *davacı Gülsüm'ün ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak *davacı Gülsüm yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın (2) ve (3) nolu bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyize konu diğer yönlerin yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.12.2008 (Salı)
Full & Egal Universal Law Academy