MAHKEMESİ :Akçakoca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ :8.5.2009
NUMARASI :Esas no:2007/459 Karar no:2009/273
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 9.11.2010 günü temyiz eden Z.A.vekili Av. S.U. ve karşı taraf Ö.A.vekili Av. A.A.geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; eşine fiziksel şiddet uygulayan, onu evden kovan ve sadakat yükümlüğüne aykırı davranışlar sergileyen davacı-davalı kocanın tamamıyla kusurlu olduğu anlaşılmıştır.
a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı-karşılık davacı Z.yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-karşılık davacı Z.in ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-karşılık davacı Z.yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
c-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşılık davacı Z.n daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-karşılık davacı Z. yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
3-Davalı-davacı kadının gerçekleşen duruma göre, ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlandığı; lehine Türk Medeni Kanununun 197. maddedeki tedbir nafakası verilmesi koşulları oluştuğu halde; bu konudaki davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.
4-Davalı-davacı kadının ziynetlerle ilgili olarak harcı yatırılarak usulüne uygun olarak açılmış bir davası veya karşılık davası bulunmadığı halde; ziynetlere ilişkin istemi hakkında "karar verilmesine yer olmadığı" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a, b, c 3. ve 4. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin Ö.'den alınıp Z.'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.11.2010 (Salı)