Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Türk Medeni Kanununun 346.maddesi gereğince, çocuğun menfaati ve gelişmesi tehlikeye düştüğünde, ana ve baba duruma çare bulamaz veya buna güçleri yetmezse hakim, çocuğun korunması için uygun önlemleri almak zorundadır. Aynı kanunun 347.maddesinde yer alan hükme göre de; çocuğun bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede ise veya çocuk manen terk edilmiş halde kalırsa hakim, çocuğu ana ve babadan alarak bir aile yanına veya bir kuruma yerleştirilebilir. Çocuk Nilgün 14.11.1992 doğumlu olup, karar tarihi itibarıyla ana ve babasının velayeti altındadır (TMK.md.335/1) ve yasal sebep olmaksızın onlardan alınamaz (TMK.md.339/son). Dosyada yasanın 347.maddesinde belirtilen bir durumun varlığına ilişkin delil bulunmamaktadır. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 335.maddesi gereğince ergin olmayan çocuğun velayet hakkına sahip anne ve babaya teslimine karar verilmesi gerekirken, babanın çocuğun kendisine teslimi yönündeki isteğinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; temyiz incelemesinden önce çocuk 14.11.2010 tarihinde ergin olduğuna (TMK.md.11) ve bu sebeple ana ve babanın, çocuk üzerindeki kanundan doğan velayet hakkı kendiliğinden sona ermiş bulunduğuna göre, dava konusuz kalmıştır. Davanın reddi bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklana sebeple sonucu itibarıyla doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.12.2010 (Pzt.)