MAHKEMESİ :Karabük 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ :30.6.2009
NUMARASI :Esas no:2008/393 Karar no:2009/336
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşılık davalı koca tarafından kusur, nafaka, velayet, şahsi ilişki ve vekalet ücreti yönünden, davalı-karşılık davacı tarafından ise kusur, maddi-manevi tazminat ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Toplanan delillerden: tarafların Karabük 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2008/84 değişik iş esas sayılı dosyasında koca tarafından yapılan eve dön çağrısı üzerine yeniden bir araya geldikleri, bu nedenle bu tarih öncesindeki olayların davacı-karşılık davalı koca tarafından affedildiği, en azından hoşgörüyle karşılandığı, bu tarihten sonra yaşanan olaylarda ise müşterek hanedeki eşyaları başka yere gönderen ve eşini istemediğini söyleyen davacı-karşılık davalı kocanın tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, kocanın davasının reddi gerekirken kabulü hatalı olmakla birlikte bu yönde temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;
a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
b-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir.
c-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir.
d-Davalı-karşılık davacı kadının reddedilen ziynet eşyalarına yönelik davası uyarınca davacı-karşılık davalı koca lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır. SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. maddenin (b) ve (c) bentlerinde gösterilen sebeplerle davalı-davacı (kadın) yararına, aynı maddenin (d) bendinde gösterilen sebeple de davacı-davalı (koca) yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışındaki bölümlerin yukarıda 2. maddenin (a) bendinde gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2010 (Salı
Full & Egal Universal Law Academy