MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Adli tatilde yapılan tebligat geçerli olup, tatil günleri süreye dahildir. Ancak sürenin bitmesi adli tatile rastlarsa süre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 177.maddesi uyarınca tatilin bittiği günden itibaren yedi gün uzatılmış olur (14.02.1934 Tarih, 49/2 ve 16.01.1946 Tarih 26/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları).
Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa 04.08.2009 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.md.432) l5 günlük süre ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 177.maddesi ile tanınan 7 günlük ek süre geçtikten sonra 15.09.2009 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.
Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.
Ne var ki Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.
SONUÇ: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.12.2010 (Pzt.)