ÖZET: ANLAŞMALI BOŞANMADAN SONRA BOŞANMA NEDENİYLE MANEVİ TAZMİNAT İSTENEMEZ. BÖYLE BİR DURUMDA TARAFLARIN ANLAŞMANIN MALİ SONUÇLARINA İLİŞKİN ARALARINDAKİ İHTİLAFI NİHAİ OLARAK ÇÖZDÜKLERİ VE İLİŞKİLERİNİ TASFİYE ETTİKLERİ KABUL EDİLMELİDİR.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacının manevi tazminat talebi, davalının evlilik birliğinde sadakat yükümlülüğünü ihlal etmiş olmasına dayanmaktadır. Tarafların anlaşmaları üzerine Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, boşanma kararı 27.09.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Boşanma kararı tarafların anlaşmalarına dayandığına göre, davacının boşanmadan sonra, boşanma sebebiyle artık manevi tazminat talep etmesi mümkün değildir. Çünkü böyle bir durumda tarafların boşanmanın mali sonuçlarına ilişkin aralarındaki ihtilafı nihai olarak çözdükleri ve ilişkilerini tasfiye ettikleri kabul edilir. Bu itibarla anlaşmalı boşanmadan sonra artık boşanma sebebiyle tazminat istenemez. Bu bakımdan dava reddedilmelidir. Bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
S o n u ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA), istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy