MAHKEMESİ :Kahramanmaraş 1. Aile Mahkemesi
TARİHİ :23.06.2011
NUMARASI :Esas no:2011/141 Karar no:2011/571
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Toplanan delillerden; davalı kadının boşanma nedeni olarak kabul edilebilecek nitelik ve yeterlilikte kusurlu davranışı kanıtlanamadığı gibi, Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı olarak 09.09.2009 tarihinde açtığı boşanma davasından, 17.12.2009 tarihinde feragat ettiği, bu feragatinin sonucu olarak, kocasının feragat tarihinden önce gerçekleşmiş, kusurlu davranışlarına artık boşanma nedeni olarak dayanma imkanını yitirmiş olduğu anlaşılmaktadır. Davacı kocanın fergat tarihinden sonra da boşanmaya neden olabilecek yeni bir kusurlu davranışı kanıtlanamamıştır. Bu durumda taraflara bir kusur yüklenmesi söz konusu değildir.
Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;
a-) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-) Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, davacı kocanın boşanma sebebi olabilecek bir kusurla davranışı bulunmamaktadır. Bu durumda; Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar oluşmadığı halde; davalı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2/b) bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (2/a) bendinde açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.06.2012 (Salı)