MAHKEMESİ :İzmir 5. Aile Mahkemesi
TARİHİ :23.2.2011
NUMARASI :Esas no:2010/1188 Karar no:2011/157
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından; kocanın kabul edilen zinaya dayalı boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar, davalı-davacı koca tarafından ise; kadının kabul edilen boşanma davası, manevi tazminat miktarı ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 3.7.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı D.G. vekili Av. H. Ü. ile Av. F.K. ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı L. H. G. vekili Av. M.Y. geldiler.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece davacı-davalı kadının sadakatsiz olduğu kabul edilerek davalı-davacı kocanın zina nedenine dayalı boşanma davası kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden sadakatsizlik hususunun ıspatlanamadığı ancak, davacı-davalı kadının güven sarsıcı davranışlarının olduğu, eşine ağır sözlerle hakaret ettiği ve parası için evlendiğini söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davacı-davalı kadın sadakatsiz kabul edilerek davalı-davacı kocanın zina nedenine dayalı boşanma davasının kabulü doğru değil ise de,davalı-davacı kocanın Türk Medeni Kanunun 166/1. maddesine dayalı şiddetli geçimsizlik sebebiyle boşanma davasının da bulunduğu, tarafların aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, davalı-davacı kocanın boşanma davasının kabulü bu sebeple sonucu itibariyle doğru olup, hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/son) karar verilmesi gerekmiştir.
3-Yukarıda 2'nci bentte açıklandığı gibi tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu anlaşıldığına göre Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi şartları oluşmadığı halde davalı-davacı koca yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.
4-Toplanan delillerden davacı-davalı kadının boşanma sebebiyle yoksulluğa düşeceği anlaşılmış ve Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmuştur. Davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru bulunmamıştır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. ve 4. bentlerde açıklanan sebeplerle manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmü bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. ve 2'nci bentlerde gösterilen sebeplerle kocanın kabul edilen davasındaki boşanma gerekçesinin düzeltilmesi (HUMK.md.438/son) suretiyle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin Levent'ten alınıp Destine'ye verilmesine, aşağıda yazılı harcın Levent'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran D.'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2012 (salı)