MAHKEMESİ :Adana 6. Aile Mahkemesi
TARİHİ :15.12.2011
NUMARASI :Esas no:2010/184 Karar no:2011/1280
Taraflar arasındaki "karşılıklı boşanma" ve "nafaka" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır.(HUMK md.254, HMK md.255). Dosyada davalı-karşılık davacı kadın tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur.
Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle; davacı-karşılık davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve önceki evliliğinden olma kızının evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, buna karşılık davalı-karşılık davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, intihara teşebbüs ettiği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda her iki tarafında kusurlu olduğu, davalı-karşılık davacı kadının davası yönünden de Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşılık davacı kadında dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davalı-karşılık davacı kadının boşan davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, reddi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple davalı-karşılık davacı kadının boşanma davası yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre kocanın boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.12.2012 (Pzt.)