MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi
TARİHİ :17.04.2012
NUMARASI :Esas no:2010/673 Karar no:2012/320
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hükmü, her iki dava yönünden davalı-davacı koca duruşmalı olarak temyiz etmiş ise de; daha sonra verdiği dilekçe ile duruşma talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla temyiz incelemesinin duruşmasız olarak dosya üzerinden yapılmasına karar verildi, dosya üzerinde yapılan temyiz incelemesi sonucunda;
1-Mahkemece tarafların açtıkları boşanma davalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda , davacı-davalı kadının talebini ıslah ederek boşanma kararı yerine ayrılık kararı verilmesi talebi üzerine iki yıl süre ile ayrılığa ve davalı-davacı kocanın birleşen boşanma davasının kanıtlanamadığından reddine harar verilmiştir. Davacı-davalı tanığı müşterek çocuk N.beyanlarında geçen şiddet olayından sonra evlilik birliği uzun süre devam etmiş, bu olaylar affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmıştır. Hoşgörü ile karşılanan olayların boşanma davalarında taraflara kusur olarak yüklenmesi mümkün değildir. Ne var ki; toplanan delillerden barışma hadisesinden sonraki dönemde davalı-davacı kocanın eşine hakaret ettiği, maddi olarak kısıtladığı, cimri davrandığı, kapı kilidini değiştirdiği, eşyalarını attığı, elektrik ve su aboneliğini kestirdiği bu şekilde kusurlu davranışlarda bulunduğu, davalı-davacı kadının da aile mahremiyetine ilişkin olayları başkalarına anlattığı, kocasından habersiz kiracılardan üç aylık kira paralarını toplayarak tatile gittiği, kiracılardan aldığı paralar ile ilgili eşine gerçeğe aykırı beyanda bulunarak ve başka bir erkekle samimi görüntüler içeren fotoğraf çektirerek güven duygularını sarsacak davranışlar sergilediği geçimsizliğe neden olan olaylarda tarafların eşit oranda kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; davalı-davacı kocanın birleşen boşanma davası da (TMK md. 166/1) kanıtlanmıştır. Davalı-davacı kocanın birleşen boşanma davasının kanıtlandığı, taraflar arasındaki geçimsizlik nedeni ile evlilik birliğinin çekilmez hale geldiği ve tarafların bu olaylardan sonra yeniden barışıp bir araya gelerek evlilik birliğini devam ettireceklerine ilişkin kanaat oluşturacak nitelikte bir delil bulunmadığına göre, davacı-davalı kocanın davasının kabulü suretiyle tarafların boşanmalarına karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle davacı-davalı kadının davasının kabulü ile ayrılığa karar verilmesi isabetsizdir.
2-Boşanma davalarında mahkemece re'sen (kendiliğinden) delil toplanması mümkün olmadığı gibi, ikinci tanık listesi de verilemez. Mahkemece tarafların süresi içinde verdikleri delil listelerinde isimleri yer almayan davacı-davalı kadın tanığı F.ile davalı-davacı koca tanığı E. duruşmada dinlenilmeleri ve beyanlarına itibar edilmesi de isabetsizdir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.01.2013(Pzt.)