MAHKEMESİ :Gediz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ :5.4.2012
NUMARASI :Esas no:2011/36 Karar no:2012/176
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm nafakalar, tazminatların miktarı ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
2-Davacı kadının nafakalar ve kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Tarafların temyiz incelemesinden önce birlikte imzalayıp Yargıtay'a gönderdikleri 23.11.2012 tarihli dilekçeleri ile nafakalar ve kişisel ilişki yönünden aralarında anlaştıklarını belirterek; bu konularda mahkemenin hükmettiğinden farklı şekilde karar verilmesini talep ettikleri görülmekle; tarafların talepleriyle sınırlı olarak değerlendirme yapılıp, bu konularda yeniden karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda l. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2013 (Per.)