MAHKEMESİ :Kartal l. Aile Mahkemesi
TARİHİ :19.07.2012
NUMARASI :Esas no:2010/1434 Karar no:2012/1219
Taraflar arasındaki "boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve kendisinin reddedilen kadının kabul edilen manevi tazminat talepleri yönünden; davalı (kadın) tarafından ise yararına hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkeme, davalı kadın yararına hükmedilen manevi tazminatla ilgili gerekçesinde; kocanın eşini "şizofren" olarak suçlaması ve yapılan tıbbi araştırmada bu hususun gerçek olmadığının anlaşılması hususunu göstermiştir. Bu konuda, mahkemece yapılan araştırmada, davalının şizofren tanısını doğru gösterebilecek bir akıl hastalığı bulunmadığı, ancak, vesayeti gerektirmeyecek nitelikte, psikolojik rahatsızlığının bulunduğu bildirilmiştir. O halde; davacı kocanın dava dilekçesinde eşinin şizofren olduğunu iddia etmesinin hiçbir bulguya dayanmadığı söylenemez. Bu nedenle, davacının eşinin rahatsızlığını ve bunun şizofren olduğunu belirterek ileri sürmesi; ciddi emareye dayandığından; haksız suçlama olarak değerlendirilemez.Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, manevi tazminata hükmedilebilmesi için; eşin boşanmaya neden olduğu kabul edilen kusurlu davranışının diğer eşini kişilik haklarına saldırı teşkil etmesi gerektiğini öngörmektedir. Açıklanan nedenlerle davacı kocanın eşinin rahatsızlığı ile ilgili şüphesini bildirmesi, davalının kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilemez. Bu halde, davalının manevi tazminat talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.04.2013 (Çar.)