MAHKEMESİ :Tarsus Aile Mahkemesi
TARİHİ :22.06.2012
NUMARASI :Esas no:2009/1087 Karar no:2012/668
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından vekalet ücreti yönünden; davalı banka tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Üzerinde ipotek tesis edilen taşınmazın aile konutu olduğu tartışmasızdır. Konut üzerinde hak sahibi olan davalı kocanın, eşinin rızasını almaksızın dava dışı kardeşinin ortağı bulunduğu şirketin borçlarının teminatı olmak üzere 28.06.2007 tarihinde davalı banka lehine ipotek tesis ettirdiği anlaşılmaktadır. Taşınmazın tapu kaydında, ipotek tesisine ilişkin işlemden önce aile konutu olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığına göre, lehine ipotek tesis edilmiş olan banka iyiniyetli ise bu kazanımın korunacağında kuşku yoktur (TMK md. 1023). Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda asıl olan iyiniyetin varlığıdır. Davacı, davalı bankanın iyiniyetli olmadığını ispat edememiştir. Buna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.06.2013 (Çrş)
KARŞI OY YAZISI
Açık rıza alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür. KARŞI OY YAZISI Aile konutu üzerinde davacı eşin açık rızasının bulunduğunu ispat yükü davalı banka ve onunla işleme girişen eş üzerindedir. Davalı taraf gösterdiği delillerle açık rızanın varlığını kanıtlayamamıştır. Türk Medeni Kanununun 1023. maddesindeki iyiniyet karinesi ancak işlemin tarafları arasında yürür. Davacı ile davalı banka arasında bir işlem bulunmadığına göre, banka iyiniyet karinesinden yararlanamaz. Kaldı ki banka tacir sıfatıyla basiretli davranmak yükümlülüğü altındadır. Bu bakımdan da iyiniyetli olduğunu savunamaz. Yine gösterilen delillerle, davacının Türk Medeni Kanununun 2. maddesi anlamında hakkın kötüye kullanılması davranışı içinde olduğu da ortaya çıkmamıştır. Açıkladığım nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin hükmün onanması gerektiği düşüncesindeyim.