MAHKEMESİ :Eskişehir 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ :17.5.2012
NUMARASI :Esas no:2011/460 Karar no:2012/456
Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; birleştirilen davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası talebinin reddi, tazminat talepleri hakkında bir karar verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece davacı-davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, eşini ailesiyle birlikte yaşamaya zorladığı, ailesinin eşine fiziksel ve psikolojik şiddet uygulamasını engel olmaya çalışmadığı, davacı-davalı kadının da güven sarsıcı davranış içine girdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar karşısında; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda, her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, eşine göre davalı-davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece davacı-davalı kadının daha ağır, davalı-davacı kocanın daha az kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davalı-davacı kocanın boşanma davası yönünden, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiği ve kocanın boşanma davasının kabul edilmesi hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı-davalı kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a-Yukarıdaki bentte açıklandığı gibi, davacı-davalı (kadın) kocasına göre daha fazla kusurlu olmadığından; kusuru yoksulluk nafakası talep etmesine engel değildir (TMK.md.175). Durum böyleyken, mahkemece kusur durumu gerekçe gösterilerek, yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
b-Davalı-davacı kadının boşanmanın fer'i olarak, maddi (TMK.m.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat talepleri bulunduğu halde, bu talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır (HMK.md.26).
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a ve 2/b bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.04.2013 (salı)