(6100 S. K. Geç. m. 3)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa, 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrası gereğince;1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmiştir.
Davacı S. A. vekili tarafından davalı M. A.'e karşı açılan davada tarafların boşanmalarına ve müşterek çocuklar E. E. ile M. S.'nın velayetlerinin davacı anneye verilmesine hükmedilmesinin talep edildiği, mahkemece de davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve müşterek çocuklar S., E. E. ve M. S.'nın velayetlerinin davacıya verilmesine karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.
Dosya içerisindeki nüfus kayıt örneğinden küçük S.'ın tarafların müşterek çocuğu olmadığı, davalının önceki eşi A. K.'den olma çocuğu olduğu ve Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.01.1997 tarih, 1997/157 esas, 1997/144 karar sayılı boşanma kararı ile küçüğün velayetinin annesine verildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece, daha önce mahkeme kararı ile velayeti annesi A. K.'e verilen küçük S.'ın velayetinin annesi olmayan davacı S. A.'e verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
Sonuç: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin gösterilen sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere bozulmasına, oybirliği ile karar verildi. 03.10.2012 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy