MAHKEMESİ :Gaziantep 4. Aile Mahkemesi
TARİHİ :30.11.2011
NUMARASI :Esas no:2010/331 Karar no:2011/1253
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden mahkemenin de sabit kabul ettiği gibi davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, aşağıladığı ve eşini baba evine bırakarak birlikte yaşamaktan kaçındığı görülmektedir. Buna karşılık davalı-davacı kadının da kocasına ağır sözlerle hakaret ettiği, gerçekleşen bu olaylara göre tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca ulaşmasında her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, eşine göre davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu olayların yıkıcı etkisi ve her iki tarafın da boşanma isteğiyle dava açmış olmalarına göre; evliliğin devamında yarar kalmamıştır. Böyle bir durumda kadının kocasının açtığı boşanma davasına karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Durum böyleyken; boşanmaya davacı-davalı kocanın davasının da kabul edilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple davacı-davalı kocanın boşanma davasına yönelik olarak BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadının boşanma davasının kabulü ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2012 (Salı)