MAHKEMESİ :Ankara 9. Aile Mahkemesi
TARİHİ :8.2.2012
NUMARASI :Esas no:2011/646 Karar no:2012/206
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı-davalı koca kendi reddedilen boşanma davası ile davalı-davacı kadının kabul edilen boşanma hükmüne yönelik temyiz itirazından 18.04.2012 günlü dilekçesiyle feragat ettiğini bildirdiğinden, bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı-davalı kocanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-Mahkemece, her ne kadar davacı-davalı kocanın tam kusurlu olduğu kabul edilmişse de, yapılan araştırma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kadının eşine sürekli hakaret ettiği, davacı-davalı kocanın ise kayınpederine tehditvari konuştuğu, kapı kilidini değiştirerek eşini terke zorladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK.m.174/1-2). Hal böyle iken, mahkemece davacı-davalı kocanın tam kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi nazara alınarak, davalı-davacı kadın yararına tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
c-Tarafların müşterek çocukları 2000 doğumlu A.. ve 2004 doğumlu İ..E..'in halen baba yanında kaldıkları ve gerek duruşmada gerekse uzmana verdikleri beyanlarında babalarında kalmak istediklerini bildirdikleri anlaşılmaktadır. Müşterek çocukların velayetlerinin babaya verilmesinde çocukların bedensel ve ruhsal yönde gelişimlerini engelleyici bir durumun varlığı da kanıtlanmadığına göre Avrupa Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 ve 6, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi de nazara alınarak müşterek çocukların velayet haklarının davacı-davalı babaya verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b ve c maddelerinde gösterilen sebeplerle kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile velayetler yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı-davalı kocanın kendi boşanma davasının reddi ve kadının boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple feragat nedeniyle REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.10.2012 (Çrş.)