MAHKEMESİ :Elbistan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ :14.12.2013
NUMARASI :Esas no:2012/283 Karar no:2012/1091
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatların reddi, yoksulluk nafakasının reddi ile iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur.
Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 -340 maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.
Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
Temyiz incelemesine hasren yapılan incelemeye gelince;
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmıştır. Davacı kadının ise kusuru ispatlanamamıştır. Davacı kadın maddi (TMK md 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat talebinde bulunduğundan; gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken bu taleplerinin reddedilmesi doğru değildir.
3-Ortak çocuk F. için dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına (TMK md. 169) hükmedilmesi gerekirken karar tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2013 (Per.)