MAHKEMESİ :Kocaeli 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ :16.05.2013
NUMARASI :Esas no:2012/780 Karar no:2013/400
Davacı tarafından aynı dilekçeyle açılan "boşanma" ve "ziynet eşyası alacağı" davalarının birlikte yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazı yersizdir.
2-Ziynet eşyası alacağı davasına yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;
Davacı kadın, dava dilekçesinde düğünde takılan ziynet eşyalarının koca ve ailesi tarafından elinden zorla alıp bozdurulduğunu belirterek, bunların aynen iadesine karar verilmesini talep etmiş; 09.04.2013 tarihli dilekçesiyle de ziynet eşyalarının nelerden ibaret olduğunu açıklamıştır. Davalı koca cevabında, ziynetlerin bozdurulduğunu; bir kısmıyla düğün borçlarının, bir kısmıyla da kadının kendi borçlarının ödendiğini savunmuştur. Kadına ait ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiği kanıtlanmış olmadıkça; koca bu ziynetleri iade borcundan kurtulamaz. Davalı açıklamasında, dava konusu ziynet eşyalarının kendisine verildiğini ikrar ve kabul ettiğine göre; bunların iade edilmemek üzere kendisine verildiğini ispatla yükümlüdür. Davalı gösterdiği delillerle bu hususu ispat edememiştir. O halde, mahkemece davacının 09.04.2013 tarihli dilekçesinde açıkladığı ziynet eşyalarının her birinin dava tarihi itibariyle bedelinin tespiti için uzman bir bilirkişiden rapor alınarak; sonucuna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 26.11.2013 (Salı)
KARŞI OY YAZISI
Dava konusu edilen ziynet eşyalarının bozdurularak parasının bir kısmıyla düğün borçlarının bir kısmıyla da davacı kadının kendi borçlarının ödendiğini davalı koca tarafından kabul edilmiştir. Mahkemecede ziynet eşyalarına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Evlilik birliği içerisinde bozdurulan ziynet eşyalarının davacı kadının rızası ile bozdurulduğunun kabul edilmesi gerekir. .Türk Medeni Kanununun 186/3. maddesine göre “Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar.” Türk Medeni Kanunu prensip olarak kadın erkek eşitliğini kabul etmiş bu nedenle de “eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılacaklarını” hüküm altına almıştır. Öte yandan “Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar.” (TMK. md. 185/3).
Türk Medeni Kanunun “ispat yükü” başlıklı 6. maddesine göre “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” Somut olayda ispat yükünün davalıda olduğuna ilişkin özel bir düzenleme yoktur. Bu nedenle ispat yüküne ilişkin genel kuraldan ayrılmayı gerektirecek bir sebepte bulunmamaktadır.
Düğünde takılan ziynet eşyaları ve takılar kadına ait olup kişisel eşya niteliğindedir. Ziynet eşyaları nitelik itibariyle rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen nev'i dendir. Bu sebeple nitelikleri itibariyle kadında bulunduğu karine olarak kabul edilir. Olağanın aksini iddia eden ispatla yükümlüdür. Niteliği itibariyle davacı kadında bulunması gereken ziynet eşyalarının aile içerisinde ihtiyaç duyulması halinde bu eşyaları elinde bulunduran eşin rızası ile bozdurulması olağan olandır. Bu durum Türk Medeni Kanunun 185/3 ve 186/3 maddeleri gereğince davacı eş için aynı zamanda bir yükümlülüktür. Bu sebeple somut olayda ispat yükü davacı kadına aittir. Davacı kadının kendisine ait ziynet eşyalarının rızası dışında ve iade şartıyla elinden alınıp bozdurulduğunu ispat etmesi gerekir. Davacı da kendisine ait olan ve kural olarak kendisinde bulunması gereken ziynet eşyalarının rızası dışında veya iade şartıyla davalı tarafından elinden alınıp bozdurulduğunu ispat edememiştir.
Davacı kadın evlilik birliği içerisinde ailenin ortak giderleri için malvarlığından rızasıyla yaptığı katkıyı geri isteyemez. Davacı kadının bu katkıyı kendisine ait ziynet eşyalarını bozdurarak yapmış olması sonucu değiştirmez. Türk Medeni Kanununun 186/3. maddesinin somut olayda uygulanmamasını gerektirecek bir hukuki gerekçede yoktur.
Bu sebeple temyize konu hükmün ziynet eşyalarının reddine ilişkin bölümü yönünden de onanması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy